Edamse Khalid El Ghoul gaat internationaal

[caption id="" align="alignleft" width="380"] Foto Cor Kes www.luxphotography.nl[/caption]

Regelmatig gooit hij Engelse begrippen door het gesprek. Die lijken voor hem vertrouwder te zijn dan zijn moedertaal Nederlands. ‘Als voorzitter van het Europees Jeugdparlement Nederland ben ik internationaal georiënteerd en dan is Engels de voertaal.’ Opgegroeid in Edam, studerend in Rotterdam, met Marokkaanse ouders en vrienden uit heel Europa is 20-jarige Khalid El Ghoul een inspirerend buitenbeentje. ‘Mijn ambitie is om neurochirurg te worden en van daaruit verder te groeien tot posities waar ik iets kan betekenen op internationaal vlak.’

Het is duidelijk: hier zit een jongen met een focus. Bescheiden, maar doelbewust. Passend gekleed voor de foto en met een open verhaal over zijn leven, dat pas begonnen is, maar al rijk aan ervaringen is. ‘Op het Tabor College Werenfridus in Hoorn, waar ik na basisschool De Piramide naartoe ging, vroeg mijn docent maatschappijleer Jaap Annaert me om deel uit te maken van een schooldelegatie voor een landelijk debat over actuele onderwerpen uit de Europese politiek.

Die moesten we in de vorm van een resolutie presenteren. De winnende school zou geselecteerd worden om naar een internationale conferentie te gaan. We wonnen uiteindelijk niet, maar ik kreeg een individuele uitnodiging voor de conferentie in Istanbul, het oude Constantinopel, met als thema ‘Global Challenges – European Answers’ . En dat veranderde mijn leven.’

Eyeopener

‘In Istanbul was ik te midden van jongeren uit allerlei landen. Overdag praatten we over internationale onderwerpen, veelal problemen waar wij oplossingen voor moesten bedenken en in resoluties moesten samenvatten zoals het Europees Parlement ook doet. ’s Avonds gingen we natuurlijk gezellig uit en leerden we elkaar persoonlijk kennen. Aan het eind van de week brachten tien groepjes hun resolutie naar voren. Ik was 17 en een wereld ging voor me open. Opeens voelde ik me verbonden met andere landen en internationale problemen. Toen ik terug kwam op school en mijn klasgenoten hoorde praten over persoonlijke dingen had ik daar geen verbinding mee. Ik voelde me verheven, niet uit arrogantie, maar omdat ik iets heel bijzonders had meegemaakt. Ik zat op een ander niveau. Die week werd a real eyeopener; de wereld was letterlijk voor mij open gegaan.’

European Youth Parliament

Khalid maakte zijn tweetalig Gymnasium af en ging biomedische wetenschap studeren, maar switchte na een jaar naar Geneeskunde aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. ‘Eigenlijk wilde ik in Cambridge, Massachusetts studeren aan de Massachusetts Institute of Technology, maar ik was daar niet de enige met tienen voor de toelatingstoetsen.’ Hij bleef internationaal geïnteresseerd en werd op zijn 19e secretaris van het Europees Jeugdparlement Nederland. ‘Toen was ik verantwoordelijk voor de nationale coördinatie en alle organisatorische aspecten van de regionale voorrondes en de nationale ronde.

Sinds maart van dit jaar ben ik voorzitter; geselecteerd door de Raad van Toezicht. Nu heb ik te maken met samenwerkingen aangaan met grote sponsoren als Phillips en Akzo Nobel. Ik ben ook bezig geweest met een fondsaanvraag bij de Europese Commissie tot diep in de nacht, terwijl ik om negen uur een tentamen moest maken. De mix van intellectueel en sociaal bezig zijn maakt het zo boeiend. Ik ben gedreven en nieuwsgierig en dat kan ik daarin kwijt. Mijn studie lijdt er gelukkig niet onder; het afgelopen jaar heb ik prima gehaald.’

Support en self awareness

Hij realiseert zich goed dat zijn ontwikkeling bijzonder is. Waar andere studenten jaren besteden om ergens binnen te komen, lukt het Khalid door zijn opgedane contacten en opgedane ervaringen direct. Is het een kwestie van kansen krijgen en kansen pakken?

‘Er zijn een paar mensen geweest die me enorm geholpen hebben. Zoals mijn docent die me vroeg en een neef van me die weinig zegt, maar vooral vraagt. Hij heeft ook gestudeerd en zijn vragen geven me richting. Het onttrekt me uit stereotiepe denkrichtingen. Door te vragen moet je immers voor jezelf antwoorden zoeken. Zoals ‘Wat pak je op en waar ga je met een boog omheen?’

De vorige voorzitter van het Europees Jeugd Parlement, Zahra Runderkamp, 22 jaar, heeft me ook erg geïnspireerd. Zij gaf altijd alles wat ze in zich had en door met haar te werken nam ik dat over. Ik werd efficiënter met betere resultaten als gevolg. Mede door al die mensen heb ik een zekere self awareness ontwikkeld en ben ik me heel goed bewust van wat ik doe. Ik denk goed na over verschillende zaken en houd me daardoor soms eerst afzijdig. Mensen vinden me tegelijk ook approachable, dus benaderbaar. Dat vind ik belangrijk, want ik hecht veel waarde aan zelfontwikkeling, maar ook aan het stimuleren van anderen om zich constant verder te blijven ontwikkelen. Komende week ga ik ruim een week naar Estland om trainer te worden, zodat ik ook anderen weer vooruit kan helpen. Zoals er voor mij kansen gecreëerd zijn, zo steun ik ook graag anderen.

World Health Organization

‘Of ik arts of politicus wil worden? Ik zie een soort lijn voor mezelf. Eerst wil ik neurochirurg of oncoloog worden. Dat zou ik dan een jaar of 15 willen doen en dan in het bestuur van een academisch ziekenhuis willen. En wie weet, daarna misschien bij de WHO, de World Health Organisation. In de internationale wereld voel ik me heel goed. Dat heeft niets te maken met mijn Marokkaanse achtergrond. Als we als Nederlanders samen komen met de andere 37 Jeugdparlementen dan telt een etnische achtergrond helemaal niet. Ik ben daar ook met Fahad Saher, een vriend met Iraakse roots die nu secretaris is. Daar zijn we alleen maar ‘one of the Dutchies’. En zo is het ook.’