Een ‘vestinkie om’ met Tania Visser
Bron: Stadskrant
Tania Visser komt uit een gezin van lokale ondernemers - foto Marianne KlokIk zoek mijn medewandelaar op bij haar ouderlijk huis aan de Baandervesting. Tania staat daar nog even te praten met één van de hondeneigenaren van de roedel van haar uitlaatservice. Het is dat ik me daar bewust van ben, want anders zou je kunnen denken dat ze het over de kinderen hebben. Zo liefdevol wordt er gesproken over de dieren, die allemaal ruimte krijgen om een eigen karakter te hebben waar rekening mee wordt gehouden als ze bij Tania in de opvang zijn.
“Nu mag je mij uitlaten”, stel ik haar gerust. Al snel worden we naar haar ouderlijk huis getrokken door een luid geblaf. “Dat is Bente, de hond van mijn moeder. Ze wil mee.” Zo begint ze te vertellen over het huis waar haar moeder nog woont. Als we twee stappen doorlopen, staan we voor het ouderlijk huis van haar man Quillain.
“We waren dus buren en net als Jip en Janneke altijd samen. Ondanks het feit dat we op latere leeftijd ook andere vriendjes en vriendinnetjes kregen, hebben we altijd aan elkaar beloofd dat we uiteindelijk toch met elkaar zouden trouwen. En dat hebben we twee jaar geleden gedaan.”
IJzerhandel
We wandelen over het kindvriendelijke buurtje aan de vesting waar Tania opgroeide. Vanaf haar geboorte in 1996 stond deze nieuwe wijk net een jaar aan de Baandervesting. “Er kwamen veel jonge stellen met opgroeiende kinderen wonen, dus we waren hier altijd buiten aan het spelen met elkaar.”
“Nu mag je mij uitlaten”, stel ik haar gerust. Al snel worden we naar haar ouderlijk huis getrokken door een luid geblaf. “Dat is Bente, de hond van mijn moeder. Ze wil mee.” Zo begint ze te vertellen over het huis waar haar moeder nog woont. Als we twee stappen doorlopen, staan we voor het ouderlijk huis van haar man Quillain.
“We waren dus buren en net als Jip en Janneke altijd samen. Ondanks het feit dat we op latere leeftijd ook andere vriendjes en vriendinnetjes kregen, hebben we altijd aan elkaar beloofd dat we uiteindelijk toch met elkaar zouden trouwen. En dat hebben we twee jaar geleden gedaan.”
IJzerhandel
We wandelen over het kindvriendelijke buurtje aan de vesting waar Tania opgroeide. Vanaf haar geboorte in 1996 stond deze nieuwe wijk net een jaar aan de Baandervesting. “Er kwamen veel jonge stellen met opgroeiende kinderen wonen, dus we waren hier altijd buiten aan het spelen met elkaar.”
Via het steegje staan we op de vesting en lopen richting de Kettingbrug. Haar moeder komt uit West-Friesland en ontmoette daar haar vader, die makelaar was. Hij is degene met de Edamse wortels die haar moeder naar Edam bracht. Oma Annie Gunther is zijn moeder en opa Theo Visser zijn vader.
“Daar waar nu bakkerij Mastenbroek is, was vroeger de ijzerwinkel van mijn grootouders, iets wat veel Edammers misschien nog wel weten.”
Snoepwinkeltje
Tania: “Als ik aan Edam en mijn jeugd denk, denk ik direct aan het Snoepwinkeltje. Hoe we daar met een euro naartoe mochten en hoe geduldig meneer Ghawali dan het zakje vulde met kikkertjes en colaflesjes van vijf cent. Je hebt nog twintig cent over”, zei hij dan, waarna we nog een flinke poos stonden te overpeinzen hoe we die laatste centjes zorgvuldig konden benutten.”
Het toeval wil dat meneer en mevrouw Ghawali nu de buren van Tania en Quillain zijn. “Het huis van mijn opa en oma is in de familie gebleven. En daar wonen wij nu.”
Triade
Als we op de Westervesting lopen, vertelt Tania hoe ze na de lagere schoolperiode op de Trimaran bij de Triade terechtkwam, die we op dat moment rechts van ons passeren. Daarna volgde een opleiding in Leisure & Hospitality, die haar buiten de vestingmuren bracht. “Ik heb toen op meerdere plekken en in meerdere hoedanigheden in het buitenland stage gelopen. Spanje was wel echt een fijne herinnering. Met blond haar en donkerbruine huid voelde ik me daar toen helemaal op mijn plek.”
Hartig woordje
Terwijl we ons een weg banen door de gevallen kastanjes op de Zuidervesting, vertelt Tania verder. “Ik wilde niet verder studeren. Ik weet nog goed dat mijn ouders hier met mij bij La Galera een hartig woordje over wilden spreken, maar uiteindelijk hebben ze mijn keuze gerespecteerd en mij gestimuleerd om een passende werkplek te vinden.”
Een scala aan ervaringen in het toerisme passeerde de revue, maar kon om uiteenlopende redenen niet beklijven. “In coronatijd zat ik uiteindelijk op een reisbureau, waarbij de telefoon dus een klachtenlijn werd. Het was geen prettige tijd. Maar er stond wel iets moois op de planning.”
Hondenuitlaatservice
“Onze Berner Sennenpup Bo kwam bij ons en ik heb toen heel bewust de tijd genomen om haar op te voeden. Door haar eigenzinnige karakter werd ik getriggerd om me daarin te verdiepen en heb ik een opleiding gevolgd aan de Martin Gaus Academie. Het was mijn vader die opperde dat ik voor mezelf moest beginnen en zo is mijn hondenuitlaatservice ‘Step by Step’ ontstaan.”
Verwend
Met haar bus rijdt ze dagelijks meermaals naar het Purmerbos om een groep honden op professionele wijze veilig de beweging te geven die ze zo nodig hebben. En daarbij heeft ze vooral veel plezier in het verwennen van haar clientèle. “Ik ben nu al bezig met de kerstpakketten van de honden.”
‘Liever verwend dan verwaarloosd’ is het gezegde dat moeder haar dochter heeft meegegeven en wat de toon zet voor haar bedrijf. En met die woorden in mijn hoofd loop ik uitgelaten haast kwispelend weer terug over de vesting naar huis.
“Daar waar nu bakkerij Mastenbroek is, was vroeger de ijzerwinkel van mijn grootouders, iets wat veel Edammers misschien nog wel weten.”
Snoepwinkeltje
Tania: “Als ik aan Edam en mijn jeugd denk, denk ik direct aan het Snoepwinkeltje. Hoe we daar met een euro naartoe mochten en hoe geduldig meneer Ghawali dan het zakje vulde met kikkertjes en colaflesjes van vijf cent. Je hebt nog twintig cent over”, zei hij dan, waarna we nog een flinke poos stonden te overpeinzen hoe we die laatste centjes zorgvuldig konden benutten.”
Het toeval wil dat meneer en mevrouw Ghawali nu de buren van Tania en Quillain zijn. “Het huis van mijn opa en oma is in de familie gebleven. En daar wonen wij nu.”
Triade
Als we op de Westervesting lopen, vertelt Tania hoe ze na de lagere schoolperiode op de Trimaran bij de Triade terechtkwam, die we op dat moment rechts van ons passeren. Daarna volgde een opleiding in Leisure & Hospitality, die haar buiten de vestingmuren bracht. “Ik heb toen op meerdere plekken en in meerdere hoedanigheden in het buitenland stage gelopen. Spanje was wel echt een fijne herinnering. Met blond haar en donkerbruine huid voelde ik me daar toen helemaal op mijn plek.”
Hartig woordje
Terwijl we ons een weg banen door de gevallen kastanjes op de Zuidervesting, vertelt Tania verder. “Ik wilde niet verder studeren. Ik weet nog goed dat mijn ouders hier met mij bij La Galera een hartig woordje over wilden spreken, maar uiteindelijk hebben ze mijn keuze gerespecteerd en mij gestimuleerd om een passende werkplek te vinden.”
Een scala aan ervaringen in het toerisme passeerde de revue, maar kon om uiteenlopende redenen niet beklijven. “In coronatijd zat ik uiteindelijk op een reisbureau, waarbij de telefoon dus een klachtenlijn werd. Het was geen prettige tijd. Maar er stond wel iets moois op de planning.”
Hondenuitlaatservice
“Onze Berner Sennenpup Bo kwam bij ons en ik heb toen heel bewust de tijd genomen om haar op te voeden. Door haar eigenzinnige karakter werd ik getriggerd om me daarin te verdiepen en heb ik een opleiding gevolgd aan de Martin Gaus Academie. Het was mijn vader die opperde dat ik voor mezelf moest beginnen en zo is mijn hondenuitlaatservice ‘Step by Step’ ontstaan.”
Verwend
Met haar bus rijdt ze dagelijks meermaals naar het Purmerbos om een groep honden op professionele wijze veilig de beweging te geven die ze zo nodig hebben. En daarbij heeft ze vooral veel plezier in het verwennen van haar clientèle. “Ik ben nu al bezig met de kerstpakketten van de honden.”
‘Liever verwend dan verwaarloosd’ is het gezegde dat moeder haar dochter heeft meegegeven en wat de toon zet voor haar bedrijf. En met die woorden in mijn hoofd loop ik uitgelaten haast kwispelend weer terug over de vesting naar huis.