Naar de inhoud

De bouw van Nieuwehaven 64: Oud kaaspakhuis en familiehuis worden één grote woning

Bron: Stadskrant

[caption id="" align="alignleft" width="380"]De verbouwing Stefan Schardam web Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl[/caption]

Na bijna vier jaar plannen maken, slopen en bouwen is het zover voor Stefan Schardam en Kelly Dijkstra, samen met hun drie kinderen Maud, Huub en Juul gaan ze eindelijk in hun nieuwe huis wonen. Over twee dagen gaan ze verhuizen, na vier verhuizingen in één jaar tijd, is dit voorlopig de laatste keer.

Over twee dagen gaan Stefan en Kelly verhuizen naar hun nieuwe woning. Stefan: “Mijn grootouders hebben hier 59 jaar gewoond. De woning zoals hij was, kon niet goed gerestaureerd worden. Daarnaast wilden we graag wat extra ruimte.” De oude woning was snel verkocht, dus tijdens de bouw moest het gezin elders een onderkomen vinden. “Op 1 februari hebben we onze woning verkocht en zijn we tijdelijk in de Roelofbootstraat gaan wonen, tot 1 juni, toen verhuisden we naar een huurwoning aan de Jan Hoeckstraat en de laatste maand hebben we in een vakantiehuisje in Volendam gewoond. De meeste dozen heb ik na de eerste verhuizing niet meer uitgepakt. Als we er straks wonen, is het al het gedoe dubbel en dwars waard geweest”, vertelt Kelly.

Siamese tweeling

Maandag 8 april is de woning gesloopt en op 5 juli is de eerste steen door dochter Maud gelegd. “Toen is het heel snel gegaan, vooral het voortraject heeft veel tijd gekost, het plannenmaken en het rondkrijgen van de vergunningen, daar zijn we ruim drie jaar mee bezig geweest. We hadden eerst als plan om een soort Notariswoning te bouwen, met één gevel, dat werd alleen door de welstandscommissie van tafel geschoven, we moesten ons toch iets meer aan het bestaande beeld houden. Uiteindelijk is daar dit uitgekomen.” Het naastgelegen pakhuis is bij de woning getrokken, door de twee aparte voorgevels is dit van buitenaf niet te zien. De twee gevels zijn als een Siamese-tweeling aan elkaar verbonden. “Op de bovenverdieping hebben we in het midden een dakkapel, daardoor heb je daar geen schuine kanten, maar gewoon rechte muren.” Er is een inpandige steeg, daarin is het hoogteverschil tussen de Nieuwe Haven en de Voorhaven, ruim 30 centimeter, goed te zien.

Volendammer inbreng

“We hebben bewust bepaalde elementen behouden, zoals een deur op de eerste etage in het voormalige pakhuis, zoals die er vroeger ook heeft gezeten. Qua indeling hebben we eindelijk onze oude woning aangehouden, de hal aan de voorkant en de keuken achter, nu alleen een stukje groter. Onze architect, Evert Smit, heeft heel goed met ons meegedacht, we zijn erg tevreden over hem. Ook de aannemer, Van den Hogen uit Volendam heeft goed werk afgeleverd, altijd heel veel overlegd en ook erg netjes naar de buurt toe, als de straat moest afgezet worden, deden ze altijd even een briefje in de deur bij de buren.”

Keuzes maken

“Als de tekeningen zijn goedgekeurd en de bouwvergunning binnen is, dan begint het echte werk pas, je moet namelijk overal over nadenken. Het begint al met de buitenkant: de stenen voor de gevel, daarin heb je al keus uit meer dan 200 soorten en eigenlijk is bijna alles wel mooi. Heb je de steen eindelijk gekozen, dan moet je de dakpannen kiezen. Vervolgens moet je bedenken hoe het elektrawerk aangelegd moet worden, waar moeten er stroompunten en stopcontacten komen? Dat begint al bij de voordeur: wil je een bel? Ja? Wat voor bel? Wil je een zoemer, een ringer of toch liever een buzzer en dan krijg je ook nog een website mee met honderden belgeluiden waar je samen tot diep in de nacht naar zit te luisteren: oh doe die nog eens, nee die ander was mooier, denk je niet dat die irritant wordt? Dan de rest van het huis, waar moeten lichtpunten komen en hoe moeten de deuren open gaan? Dan moet je nog de deuren uitzoeken en de klinken, ik denk dat ik er wel zestig in mijn handen heb gehad. Het blijft gewoon moeilijk om vanaf papier goed te kunnen voorstellen hoe het er straks uit zal zien.”

Geen nacht geslapen

Na eerst samen in het huis van Stefans grootmoeder aan de Wijngaardsgracht gewoond te hebben, gaan ze nu dus wonen op de plek van zijn grootouders aan zijn vaders kant. Stefan: “Ik heb dit altijd al het mooiste plekje gevonden om te gaan wonen.” Kelly: “Ik vond het aan de vesting echt heerlijk, maar het ging niet meer met vijf man, het werd gewoon te klein. Ik zeg nu al, als we straks oud zijn, en weer met z’n tweeën, wil ik wel weer terug.” Stefan antwoordt: “Ik niet. Ik ben helemaal happy hier, ik heb er nog geen nacht geslapen en ik ben nu al blij. Het is wel gek dat het moment nu daar is, je bent er namelijk zo lang mee bezig geweest en nu ga je er gewoon bijna echt wonen. Ben benieuwd hoe snel we straks helemaal gewend zijn.” Kelly vult aan: “Het moet nu alleen nog ons thuis gaan worden, maar daar zorgen we natuurlijk zelf voor.”

Grietje de Heer

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.