ZVV Volendam boekt een cruciale uitzege
In sporthal de Watertoren moest tegen White Stones de volgende stap naar het kampioenschap worden bevochten. De wedstrijden tegen WS in het verleden waren altijd spannend en werden pas op het einde beslist. Vorig jaar mocht WS nog in de laatste secondes een strafschop nemen die Rick Kwakman met een bloedend gezicht wist te keren en stelde zo voor Volendam de overwinning veilig. Ook deze keer had Rick een heldenrol in de eindfase. Zonder Kevin Mühren (geschorst) en de halffitte Johan Mühren trad Volendam toch met een voltallige selectie aan.
Het belang van de wedstrijd werd door coach Hoekema erin gepeperd tijdens de heenreis en voorbespreking en de spanning was voelbaar. De goedgevulde hal zag twee hard werkende teams die elkaar vast zetten diep op eigen helft. Hierdoor kreeg de wedstrijd een zeer hoog tempo en meteen al in de eerste minuut kreeg Robin Bont een prachtige kans die voorlangs ging. Daarna bleef het spel op en neer gaan. Beide ploegen kwamen goed onder de druk vandaan en tot echte kansen kwam het niet tot na tien minuten. Frank Boogaard onderschepte een crosspass, dreigde met links en na een kap punterde hij met rechts naast.
Meteen daarop kon Ron Keizer scoren uit de rebound na een kogel van Maurice Buijs, maar de bal ging over. Een combinatie tussen Robin Drum en Maurice Buijs gaf een mooie schietgelegenheid maar het vizier stond nog niet op scherp. Het was toch WS die tegen de verhouding in scoorde, eigenlijk uit de eerste kans. Een schot door de benen van Robin Bont kon niet meer door Rick worden gekeerd (1-0;07.20). Volendam scoorde tegen uit een hoekschop, waarbij Maurice Buijs de Kras-corner een nieuwe variatie toekende door de bal door te laten lopen naar zijn linkerbeen en met rechts bovenin het net te punteren (1-1;07.00).
WS kroop uit zijn schulp en Rick Kwakman kon laten zien wat hij waard was. Gelukkig voor Volendam was Rick deze avond in bloedvorm, want een schot uit de draai van WS speler Kleibroek werd miraculeus over getikt. Een mooie intrap naar de achterlijn werd door Boogaard hard voorgeschoten en Robin Ballap nam de bal met zijn hak achter zijn standbeen, maar hij werd nogal gelukkig geblokt op de doellijn. Thom Hagenhoek was de volgende die kon scoren maar hij schoot te zacht in. Het was dezelfde Thom die de verdiende voorsprong op zijn naam zette na een uitgespeelde aanval bij de tweede paal via Michael Pier en Robin Ballap (1-2;02.06).
Tot de rust moest Rick Kwakman nog drie keer reddend optreden. De spanning in de rust was voelbaar want WS toonde zich met een mengelmoes van routine en jeugd een lastige tegenstander en verlies was ondenkbaar. Kort na rust slalomde Ron Keizer op zijn onnavolgbare wijze langs drie man en stiftte de bal over de keeper maar helaas viel hij net naast. Maurice Buijs, die bevlogen maar ongelukkig speelde, schoot hard voorlangs maar het was het toch Tom Groot, een 17 jarig talent van WS, die schitterend de gelijkmaker scoorde met links in de driehoek (2-2;16.00). Even later was het Michael Pier, die zijn mannetje passeerde, de keeper uitkapte en de bal in het lege doel legde (2-3;13.45). WS drukte door en het leidde tot een hachelijke situatie voor het doel van Volendam, waarbij een speler van WS tegen de arm van de vallende Michael Pier schoot. De scheids gaf de hoogst denkbare straf: rood en een strafschop, iets wat de wedstrijd niet verdiende.
Jelle Schut, de routinier van WS, schoot de penalty hard in de rechterhoek (3-3;12.46). Door het uitvallen van Pier moest ook Johan Mühren het strijdtoneel betreden en dat pakt meestal goed uit. Helaas kon hij zijn werklust deze keer niet in doelpunten omzetten. De scheidsrechter gaf daarna twee keer geen strafschop aan Volendam bij opzichtige handsballen in exact dezelfde positie als Pier, een teken van inconsequentie. Volendam pakte de ontstane woede goed op door de aggressie in de duels te leggen en niet richting de arbitrage. Het resulteerde in goede schotkansen voor Thom en Maurice, maar de scherpte was er niet. Ook de half geblesseerde, maar briljant spelende Ron Keizer kon het alleen voor de keeper niet afmaken. Twee minuten voor tijd kwam het moment van Rick Kwakman.
Een razendsnelle counter van WS met alleen Thom nog achterin leverde een gevaarlijke situatie op want Jelle Schut kwam hard voor doel inlopen. Tot ontzetting van iedereen bij ZVV Volendam kwam de bal ideaal voor Jelle Schut inrollen en hij haalde verwoestend uit. Alleen op beelden zullen we kunnen uitvogelen hoe Rick die bal eruit hield maar hij zat niet. Beide ploegen gingen voor de overwinning, WS omdat het nog periodekampioen kon worden en Volendam omdat het in Egmond geen punten wilde laten liggen, maar ze gaven elkaar geen ruimte meer. In de laatste minuut was het aanvoerder Sijmen Molenaar, die de bal onderschepte en de bal op Ron Keizer in de punt tikte. Frank Boogaard was als derde man op links doorgelopen en Ron tikte de bal door op Frank. Die behield op dit moment suprème het overzicht en legde de bal breed op de zeer slim doorgelopen Sijmen Molenaar, die de bal vervolgens in het lege doel liep (3-4;0042).
Volendam speelde de laatste minuut goed uit en een belangrijke stap naar het kampioenschap was genomen. Na een weekje rust wacht de thuiswedstrijd tegen WSV/Andy van der Meijde. Tot dan.