Afscheid VVV Betty Slot na bijna 40 jaar actief voor lokale toeristische organisatie!

Na bijna veertig jaar actief te zijn als vrijwilliger voor de VVV, neemt Betty Slot nu afscheid. Het is tijd voor de andere leuke dingen in het leven. Over de veranderingen en ontwikkelingen maar vooral het belang van de toeristeninformatie voor de kaasstad. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Vanaf wanneer ben je betrokken bij de VVV?

“Dat was in 1979, ik was toen gastvrouw tijdens de heropening van de Grote Kerk na de restauratie. Die winter gaf Gerrit bij ’t Vuur een cursus voor een aantal mensen voor de opzet VVV nieuwe stijl. Het jaar erna werd ik door Peggy Andries gevraagd om mee te helpen achter de balie, al snel met een diploma informatrice van VVV Nederland op zak. In 1998 ben ik tot het bestuur toegetreden. De laatste jaren was ik actief als waarnemend voorzitter, locatiemanager en penningmeester.”

Hoe is het VVV in Edam ontstaan?

“Het begon in 1955, op initiatief van de gemeente in samenwerking met de ondernemers, dat kwam neer op een folderpost bij Mostert in de winkel aan de Kleine Kerkstraat, in aanloop naar de Stadsfeesten van 1957. Omdat het toerisme groeide, was dit niet langer genoeg en werd er vanaf 1980 meer body gegeven aan het informatiewerk. Dat begon in de Speeltoren, een mooie plek maar erg klein en onvoldoende zichtbaar. Vanaf 1987 zitten we in het Stadhuis, een hele fijne plek, toegankelijk en in contact met de buitenwereld. De belangrijkste ontwikkeling van de laatste jaren is de digitalisering, voorheen werd de informatie in gedrukte vorm bekend gemaakt, nu is dat digitaal.

Wat doet het VVV?

“We hebben er altijd voor gestaan om niet het massatoerisme te stimuleren, maar de individuele bezoeker, die hier ook komt lunchen, winkelen en echt de tijd ervoor neemt. Op die manier heeft iedereen iets aan de VVV omdat we ervoor zorgen dat het winkelbestand sterk blijft. De informatie die wordt afgegeven aan de balie is nog steeds groeiend, dat komt natuurlijk door de toename van toeristen, maar je merkt gewoon dat ze behalve de digitale informatie, toch nog steeds behoefte aan persoonlijk contact hebben. De informatie die we bieden is overigens niet alleen voor toeristen, maar ook voor bewoners, daar kunnen we ook alles voor uitzoeken als ze daartoe zelf niet in staat zijn.”

Je bent ook gids, waar vertel je voornamelijk over?

“Ik vraag altijd vooraf of er bepaalde interesses zijn en aan de hand daarvan en de samenstelling van de groep, bepaal ik de informatie en de toon van het verhaal. Gerrit bij ’t Vuur zei wel eens: je moet voor 100% weten, maar 90% vertel je niet. Natuurlijk zijn er een aantal vaste gegevens, zoals de historie, de architectuur, de kaas en de waterhuishouding met vijf verschillende waterniveaus dankzij de verschillende sluizen in Edam. Het gidsen blijf ik wel doen, dat kun vooraf beter inplannen en kun je altijd nee tegen zeggen. En ik vind het gewoon te leuk om te doen.”

Wat zijn zaken die op dit goed gaan in Edam en wat kan er beter?

“Ik hoor altijd dat mensen het hier schoon vinden, dat is ook zo, daar zorgen we natuurlijk met elkaar voor. De huizen die goed in de verf zitten en de tuinen mooi verzorgd. Verder is het fantastisch dat er een kaasmuseum komt. De kaas is voor Edam heel belangrijk. Het lijkt natuurlijk dat Volendam ontzettend naar voren komt in de media hier in Nederland, maar mensen uit Australië kennen Edam van de kaas. Daar staat tegenover dat het verkeer beter geregeld kan, een deel van het blik zou uit het straatbeeld mogen verdwijnen, verder zou ik graag willen zien dat er voorzieningen aan de Nieuwehaven komen voor bezoekers die per boot vanaf het IJsselmeer komen.”

Wat heeft je doen besluiten om ermee te stopen?

“Het is werk geworden. De werklast is steeds meer toegenomen, eigenlijk was het een betaalde baan die ik invulde. Daarnaast mijn leeftijd, ik wil graag nog andere dingen doen. Dat heeft iedereen heel goed begrepen, ik heb prachtige cadeaus gekregen zoals tijdschriften over cultuur, een abonnement voor lezingen in het Rijks Museum, theaterbonnen en boeken. De goede dingen van het leven waar ik niet meer aan toe kwam. De reacties van iedereen waren hartverwarmend. Ik gloei gewoon nog na. Ik ga een nieuwe horizon tegemoet.”

Wat vond je het leukste om te doen?

“Het contact met mensen. Ik krijg altijd te horen hoe mooi Edam wel niet is. Ik zeg dan wel eens dat ik ooit op mijn man verliefd ben geworden, maar ook op Edam. Edam is mijn liefde, daar gaat mijn hart naar uit. Ik ben er zelf ook zoveel rijker van geworden, ik heb zoveel geleerd, zoveel mensen ontmoet en er zoveel kennis voor teruggekregen. Dat is het belangrijkste dat ik er zelf van wil meenemen.”