Vaarwens op 6 november: Het mocht niet zo zijn...
Bericht de dag daarvoor: "Morgen (6-11) mogen we de vaarwens vervullen van een jonge vader (geb. 1967) met zijn gezinnetje ( vrouw en 4 kleine kinderen). We hopen dat de zon voor hem gaat schijnen in deze zware tijden...".
Ruim voor je 50ste denk je de boel op orde te hebben. Een lieve vrouw, vier mooie kinderen van 3, 7 , 10 en 13 jaar, een huis en een baan… en dan slaat het noodlot toe. De ontembare ziekte nestelt zich in je lichaam en de artsen strijden, jij strijdt, en je gezin lijdt… Je leven brokkelt uiteen en alles wordt onbeheersbaar. De kinderen gaan naar gastouders en het huis wordt leeg, terwijl je hoofd zich vult met onzekerheden, vragen en onbestemde voorgevoelens… Onze vaargast van vandaag overkwam het en hij had zijn geliefden zooo graag nog éénmaal samen, om te varen, om te vergeten, om afscheid te nemen…
Alles is geregeld. De kinderen hebben vrij van school, zijn zus heeft een busje geregeld om alle kinderen op te halen bij de gastgezinnen, Evert en Inge hebben boodschappen gedaan en de speelgoedkist klaargezet. De havenmeesters van Jachthaven Naarden zitten met de vinger aan de knop van de slagboom en vlak bij de Meander V is een parkeerplaats geregeld… we zijn er klaar voor!
Blauwe luchten en groteske wolkenpartijen versieren het firmament terwijl de winter nadert. Het is koud, maar binnen in de Meander V brandt de CV en het is er behaaglijk warm. Het zal een prachtige wensdag worden!
De koffie pruttelt als er een onheilspellend telefoontje komt: De jonge vader is met spoed per ambulance naar het ziekenhuis gegaan wegens complicaties en hij gaat met sprongen achteruit! Zijn zo gekoesterde wens gaat vandaag niet door…
Onthutst bouwen Evert en Inge de Meander V weer terug van gastschip naar woonschip en overdenken alles. Het is de zoveelste wens die het afgelopen vaarseizoen niet door kon gaan... We zijn maar geleend mensen, geniet nu en niet later, want als later eerder komt, ben je te laat!
Vaarwel moedige strijdende man en sterkte lief gezin.