Festival Welcome to the Future maakt magische verwachtingen waar
Stofwolken in de lucht, weinig kleding aan de lichamen en een topdrukte bij de watertap. Ruim twintigduizend feestgangers dansten zaterdag twaalf uur lang in de stralende zon in Het Twiske tijdens dancefestival Welcome to the Future.
Het techno- en housefeest dat dit jaar zijn twaalfde editie beleefde, staat naast de grote nationale en internationale optredens bekend om zijn rijk versierde podia en een speciale food-programmering.
Verspreid door Oostzaan staan mannen in gele hesjes vrolijke jongeren met zonnebrillen en heuptasjes de weg te wijzen naar Het Twiske. Op de snelweg wijzen borden de autorijdende bezoekers de weg. Het is niet te missen: Welcome to the Future is hier. De 26-jarige Samuel is zich daar maar al te bewust van. Voor de kleurrijke ingang van het festival, staat hij naast zijn fiets te roepen: ’Heeft iemand nog een kaartje dat ik kan overkopen?’. Het festival is uitverkocht. Met een wanhopige blik dringt het langzaam tot hem door: voor hem geen feest vandaag.
Voor twintigduizend anderen was het wel feest. Verspreid over zeven podia traden in totaal ruim vijftig artiesten op, waaronder de Nederlandse dj en producer Joris Voorn, Chris Liebing uit Duitsland, de Belgische Charlotte en Dax J. uit Engeland. ,,Meer dan genoeg keus’’, lacht Joep (27) terwijl hij een biertje van een vriend aanpakt. De vrienden zijn voor het vierde jaar op rij uit Alkmaar naar het dancefestival afgereisd.
,,Ik vind Welcome to the Future ieder jaar weer een bijzonder feest. Hoewel er veel mensen op af komen, voelt het heel intiem doordat er zo veel natuur is. Mensen kunnen gewoon lekker zichzelf zijn. Mijn favoriete plek van het festival is denk ik de Dijk. Daar kun je heel fijn chillen met uitzicht over het water én hoor je de muziek nog op de achtergrond. Die muziek wil ik trouwens wel echt horen, want de programmering is heel, heel goed. Vooral de afsluiter, Pan-Pot, wordt echt magisch.’’
Vanaf de zijlijn
Hoewel het merendeel van de bezoekers uit jongeren bestaat, zijn er ook andere generaties. Zo zit de 73-jarige Piet Sikkens op een klapstoel voor een foodtruck te genieten van de zon. Hij moet even bukken terwijl er zes biertjes over boven zijn hoofd worden doorgegeven, maar eet rustig verder van zijn hamburger. ,,Dit is de Dutch Weed Burger, en die moest ik natuurlijk proberen’’, vertelt hij. ,,Er zit niks drugs-gerelateerds in, hoor. Het is gewoon een hamburger gemaakt van zeewier.’’
,,Dat is precies wat een man van mijn leeftijd op een festival nodig heeft’’, lacht hij hard. Piet is met zijn kleinzoon naar het festival gekomen en daar heeft hij geen spijt van. ,,Een festival, dat leek me nou echt iets dat ik een keer mee moest maken. Daar had ik gelijk in, want het is geweldig. Ik ken de technomuziek niet heel goed en ik ga natuurlijk ook niet tussen het publiek staan dansen, maar ik kijk graag vanaf de zijlijn toe hoe al die mensen hier zo genieten.’’
Piet houdt het rond een uur of acht voor gezien, maar zijn kleinzoon gaat nog even door. Net als de duizenden andere bezoekers, trouwens. Hoe verder de zon achter de horizon verdwijnt, hoe harder de muziek. Om 22 uur is het tijd voor het afsluitende optreden, waar veel feestgangers de hele dag op hebben gewacht: Pan-Pot.
Het Berlijnse dj-duo betreedt onder luid gejuich het regenboogkleurige hoofdpodium. Met een rood, lichtgevend hart boven hen en een lichtshow in de bomen om hen heen, maakt het duo de magische verwachtingen van de Alkmaarse Joep waar.