Klaas Smit draagt na vijftien jaar het stokje over
Toen Keuken Kampioen Divisie-club Telstar vorig jaar een vacature plaatste voor de functie van teammanager, stroomde de mailbox vol met sollicitatiebrieven. Naar verluid naderde het aantal inzendingen de magische grens van honderd. Enthousiast werden de meest geschikte kandidaten op gesprek uitgenodigd. Toen echter bleek dat het om een vrijwillige – en dus geen betaalde – functie ging, bleef er geen kandidaat over. Klaas Smit (68) had vijftien jaar geleden wel interesse om teammanager van FC Volendam te worden. Des te méér toen hij hoorde dat het om een vrijwillige functie ging. Inmiddels heeft hij meer dan 500 wedstrijden op zijn palmares staan en is hij één van de laatste professionele teammanager in Nederland die op vrijwillige basis werkt. Aan het eind van het huidige seizoen draagt hij het stokje over.
Klaas begon zijn voetbalcarrière zoals vrijwel iedereen in het wereldje; als jeugdspeler. En Klaas mocht zelfs meehelpen historie te schrijven. Als basisspeler van de RKAV Zondag-1 won hij de nationale amateurbeker en vanwege deze prestatie mocht het team tegen de grote betaald voetbalorganisaties strijden om de KNVB Beker. Het eerste obstakel was op zondag van kermis in 1979: eerstedivisieclub FC Wageningen in een uitwedstrijd. Diezelfde dag speelde het eerste van FC Volendam een thuiswedstrijd tegen SC Cambuur. De Zondag 1 won en FC Volendam verloor.
Voetbalclubs worden gedragen door zeldzame mensen als Klaas Smit. Spelers en trainers zijn vaak passanten die komen en gaan, maar Klaas blijft na dertig jaar actief te zijn geweest als jeugdtrainer en teammanager bij FC Volendam, nog steeds zijn steentje bijdragen op de achtergrond. ,,Ik zal niet meer meegaan naar uitwedstrijden, maar waar ik iets voor de club kan betekenen, daar zal ik helpen. Voetbal is mijn lust en mijn leven en ik heb veel kennissen overgehouden uit dit wereldje, maar het is voor mij tijd om het stokje over te dragen aan een nieuwe generatie.”
Klik hier voor het hele artikel op de site van de NIVO door Kevin Mooijer.