Door gemeenteraad geeist compromis Oostelijk Wooneiland Broeckgouw nog niet bereikt

De afgelopen weken hebben wij met de aangewezen projectgroep in 2 vergaderingen om de tafel gezeten m.b.t. de invulling van het Oostelijk Wooneiland. Tijdens deze gesprekken is duidelijk geworden dat de wensen van het college en die van de omwonenden ver uit elkaar liggen. De oorzaak hiervan ligt in de kaders van waaruit het plan ontwikkeld wordt en dan vooral het aantal kaders. Om het hele verhaal tot nu inzichtelijk te maken volgt eerst een terugblik op de afgelopen tijd.

Donderdag 14 februari is, zoals u weet, een raadsvergadering gehouden waarin dit onderwerp opiniërend werd besproken. Verschillende scenario’s passeerden de revue en ook wij mochten onze mening geven. Wat ons betreft is dit een uiterst positieve avond geweest. Nee, ontsluiting via de achterzijde van het eiland werd niet door de raad als een goede optie gezien, maar er werd duidelijk aangegeven dat het vergroten van het wooneiland niet gewenst was (behoud van zichtlijnen is door bijna elke partij genoemd) en er werd een maximum genoemd van 36 woningen (de veiligheid in de straat is voor bewoners betreft van groot belang, daarom is het aantal van 43 absoluut niet gewenst).

Hieronder ziet u de strekking van het verhaal van verschillende partijen:

• Dhr. Maurer van Lijst Kras benoemde dat het financiële resultaat niet de allerhoogste prioriteit heeft omdat bij bouwen voor dit type woning de grondopbrengst negatief zal zijn. En dat er een risicoreserve is opgebouwd die aangesproken kan worden voor dit soort fenomenen. Voorstel van Lijst Kras was om het eiland iets te vergroten zoals voorgesteld door ons, maar zeker kleiner dan variant B. En dat er rekening gehouden moest worden met de omwonenden, met het uitzicht wat zij hebben op water en landschap.


• Dhr. Bliek van PVDA benoemde onder andere dat er vastgehouden moest worden aan betaalbare woningen maar wel op zo’n manier dat dat ook goed paste in het uitzicht van de bewoners. Exacte aantallen waren volgens dhr. Bliek niet belangrijk wel dat de aangegeven kaders aangehouden werden, want daarbij was draagvlak binnen de omgeving.

Dhr. de Jong van CDA gaf aan dat Scenario F verdiende om verder uitgewerkt te worden waarbij aansluiting gezocht kan worden bij scenario B en D.

Dhr. Visscher van VD’80 wilde vooral waarschuwen de omwonenden niet met overlast op te zadelen en te zoeken naar een andere inbreilocatie.

Dhr. Lous van GroenLinks haalde nog eens de aanbestedingsbrief bij aankoop van de woningen waarin duidelijk het uitzicht werd omschreven. Daarom was het volgens hem belangrijk geen vergroot wooneiland te gaan bouwen.

Dhr. Karregat van de VVD kwam in eerste instantie uit bij optie F, maar wel met de ontsluiting door het Pinkewad. Daarbij vond het belangrijk dat er overeenstemming met de omwonenden zou komen en dat zichtlijnen in stand zouden blijven.

Dhr. Dijkshoorn van Zeevangs Belang gaf aan dat bebouwing zover mogelijk van de bestaande bouw gerealiseerd moest worden. Hij noemde een maximum van 36 appartementen (maar we konden elkaar in het midden ontmoeten), bebouwen zoveel mogelijk in het huidige bestemmingsplan en vergroting van het eiland richting het park.

Wethouder Koning heeft duidelijk aangegeven een compromis met bewoners te zoeken.

De samenvatting van de voorzitter bevatte o.a. dat begonnen moest worden met scenario F en gekeken moest worden of elementen van B en D toegevoegd konden worden. .

Resumerend, er zijn een paar kaders genoemd waarmee het college aan de slag moest gaan:

• Zichtlijnen werden door meerdere partijen genoemd


• Vergroten van het eiland richting het park werd genoemd


• Financieel resultaat was van minder (maar geenszins helemaal niet) belangrijk


• Maximaal 36 woningen maar minder mag, zolang bovenstaande kaders maar intact blijven


• Neem als uitgangspunt scenario F en voeg desnoods elementen van B en D toe.

Donderdag 14 maart en donderdag 28 maart hebben wij vervolggesprekken gehad met de projectgroep. Waar wij dachten dat we nu gezamenlijk zouden gaan werken aan een mooie invulling van het plan, leek het alsof de projectgroep andere ideeën had. Het ging behoorlijk hard tegen hard die avonden. De projectgroep hield vast aan een hoop meer kaders (waaronder differentiatie van woningen, dus verschillende woningtypen, en financieel resultaat o.b.v. een zo hoog aantal woningen), waardoor het bijna onmogelijk is om een algeheel breed gedragen plan te ontwikkelen op het huidige eiland of liever: een kwartslag gedraaid zoals onze schets.

Ondanks de wens van een groot aantal leden uit de Gemeenteraad is het de projectgroep ook niet gelukt om met een voorstel te komen dat aan alle kaders voldoet en dat op een compromis lijkt. Het eerste scenario vanuit de projectgroep is het eiland qua oppervlakte gelijk aan het oorspronkelijke plan van november. Het tweede scenario vanuit de projectgroep lijkt een compromis qua oppervlakte maar tot nadere onderhandelingen kon het gezien het ontbreken van iemand met mandaat niet komen. Tot onze verbazing is het bewoners-scenario opeens op 36 woningen vastgesteld, waardoor er opeens een massaal en hoog appartementencomplex geplaatst moet worden. Wij zullen de komende week nogmaals aan de heer Baas doorgeven dat in ons scenario uitgegaan moet worden van 30 appartementen. Als u ook naar de scenario’s kijkt kunt u duidelijk de overeenstemming zien met het oorspronkelijk plan. Waar deze plannen aan behoud van zichtlijnen over natuur en water voldoen is ons een raadsel.

De grote hoeveelheid kaders van de projectgroep vormen het probleem om tot een compromis te komen. In de bijlage vindt u de kaders. De projectgroep wilde niet afzien van ook maar 1 van die kaders, ook omdat zij daar geen mandaat over hebben. Na herhaaldelijk verzoek was ook de laatste vergadering niemand met mandaat aanwezig om hierover te beslissen. De projectgroep zelf was zich ook bewust van de onmogelijke opgave om aan al die kaders te voldoen, zij hebben dit tijdens die avond ook letterlijk zelf zo benoemd. De voornaamste kaders die een compromis in de weg staan zijn de wens tot differentiatie en het financieel resultaat, wat afhangt van het aantal woningen en de wens vanuit de omwonenden om de beloofde zichtlijnen te waarborgen.

Als we uitgaan van het omwonenden scenario (het oorspronkelijke eiland naar het oosten uitgebouwd) dan is er beperkte ruimte voor woningen. Ja, het is mogelijk om hier een appartementencomplex neer te zetten, maar i.v.m. de benodigde parkeerruimte is het zeer lastig, zo niet onmogelijk, om dan nog differentiatie door te voeren. Als de gemeente per se vast wil houden aan het kader differentiatie dan zal het aantal woningen zeer drastisch omlaag moeten of moet het eiland verder vergroot worden met verlies van zichtlijnen. Iets wat niet conform de wensen van een groot aantal Raadleden was.

Voor ons is het na de raadsvergadering een enorme teleurstelling geweest om dit traject op deze manier verder te moeten zetten. Waar wij gehoopt hadden dat de aanbevelingen van de raad meegenomen zouden worden voor verdere ontwikkeling van het plan, blijkt de werkelijkheid anders.

Het grote aantal kaders belemmert een positief verloop van dit traject en het ontbreken van iemand met mandaat om tot een compromis te komen, in combinatie met het late moment waarop de scenario’s van de projectgroep ons hebben bereikt ( op de vergadering zelf!) zorgen voor een situatie waar wij niet blij mee zijn, niet eens alleen op basis van de voorstellen die u gaan bereiken maar meer gezien het proces. Het zou ons enorm helpen als er bijvoorbeeld een prioritering van de kaders zou worden opgesteld, dit in combinatie met iemand met mandaat om te beslissen welk voorstel naar de Raad zal gaan, zijn in onze ogen voldoende om dit proces toch nog goed af te ronden. Wij hopen dan ook dat hier gehoor aan gegeven kan worden.

Het traject richting het definitief worden van deze grote hoeveelheid kaders heeft bij ons enige verbazing opgeroepen. Harde getallen als bijvoorbeeld het maximaal aantal te bouwen woningen ontbreken. Wij vinden het jammer dat deze bijvoorbeeld de uitspraak (maximaal 36 woningen) niet is toegevoegd toen de kaders als concept naar de Raad zijn gestuurd. Wij kunnen op dit moment niet inschatten waarom dit niet is gebeurd, maar het zorgde wel voor een teleurstelling aan de kant van de omwonenden.

Om tot een zo breed mogelijk gedragen resultaat te komen zullen er eigenlijk kaders losgelaten moeten worden of een prioritering van de kaders aangegeven dienen te worden. Vooral de kaders op het gebied van financiën en differentiatie zorgen ervoor dat dit niet het geval is.

Nu lijkt het erop alsof de projectgroep zijn poot stijf houd en zoveel mogelijk het oorspronkelijke plan wil doordrukken. Als de gemeente akkoord zou gaan met minder woningen (wat niet eens zo’n groot effect heeft op de financiën), dan is er ruimte om tot een beter plan te komen.

Vooral gezien het college nu zelf ook wil inzetten op meer goedkope woningen rond het CarMarterrein. In tegenstelling tot het eerdere plan, waar daar 8 vrije kavels waren gepland, is nu het idee om daar 31 goedkopere appartementen en 5 grondgebonden woningen te realiseren. Met die goedkopere appartementen en woningen wordt dus al een doelgroep bediend die minder te besteden heeft. Wij als omwonenden juichen dit van harte toe omdat hierdoor het aantal woningen op het oostelijk wooneiland drastisch omlaag kan. Met minder woningen wordt een ander ontwerp mét differentiatie op het huidige eiland (kwartslag gedraaid, oftewel uitgebreid naar het oosten) opeens wel bereikbaar. En dat is een compromis waar wij het allemaal mee eens kunnen zijn. Een compromis waarbij er een hogere mate van ruimtelijke kwaliteit wordt behaald met tevreden toekomstige bewoners, huidige omwonenden en gemeente.

Bewoners Pinkewad, Meeuwenplaat en Breesem