TeamNL topturnster Samma Veerman: trots en respect
In de afgelopen periode is er heel veel gebeurd. Het begon met de documentaire Athlete A. Daarna spraken oud-turnsters zich uit en niet snel daarna werd het Olympische traject on hold gezet. Ik kan niet anders zeggen dan dat de afgelopen dagen heel intens waren voor mij.
Ik heb heel veel respect voor iedereen die zich heeft uitgesproken of dat nog van plan is, want ieder heeft zijn eigen verhaal en maakt dingen op zijn of haar eigen manier mee.
Gelukkig ben ik als een klein meisje gestart met turnen in een tijd waarin de turncultuur al aan het veranderen was. De wijze waarop vroeger gecoacht werd heb ik van de verhalen wel meegekregen maar zelf nooit ervaren. Topsport is hard werken, veel uren maken, je grenzen opzoeken en veel dingen er voor laten. Maar het is altijd mijn eigen keuze geweest, en nog steeds.
Ik beweer niet dat altijd alles maar even goed gaat. Natuurlijk zijn er wel eens situaties die niet handig zijn en mogen gebeuren maar Wolther en Claudia hebben altijd gestimuleerd om op een open manier alles bespreekbaar te maken. Zo kun je vervelende momenten afsluiten en weer naar voren kijken.
Ik vind het heerlijk om hard te werken en alles te geven voor de doelen die ik stel. Maar ik realiseer mij ook dat er morgen weer een nieuwe dag is en dat ik mezelf niet kapot wil maken; er zijn ook mooie dingen naast een turnhal. Ik wil later ook graag terugkijken op een mooie turncarrière. Het doet me dan ook pijn om de verhalen te lezen van oud-turnsters die dit niet zo hebben mogen ervaren en nu nog steeds daar de gevolgen van ervaren.
De KNGU gaat een onderzoek doen naar de turncultuur in Nederland. Aan de coaches is gevraagd om een stap opzij te zetten gedurende het onderzoek. Dit betekent dat Wolther de komende periode niet meer in de zaal zal zijn, en mij, en de andere turnsters bij Turnz voorlopig geen training meer geeft. Natuurlijk was mijn eerste reactie boos en teleurgesteld door het feit dat de KNGU de trainers zo’n vraag oplegt maar ik realiseer dat wanneer we echt een verandering willen met zijn allen dat zo’n beslissing nodig is.
Ik ben trots op Wolther hoe hij een veilig sportklimaat boven alles kiest en meewerkt aan verbetering voor de volgende generaties. Want ja, we zijn goed bezig maar desalniettemin moet binnen het Nederlandse turnen nog het nodige veranderen. En dat moeten we met z’n allen doen.