Dichter van Waterland
Afgelopen zondag ben ik door de Culturele Raad Monnickendam (CRM) benoemd tot Dichter van Waterland annex Stadsdichter van Monnickendam. Ik heb daar zelf de titel Nachtpoëet van Niesenoort aan toegevoegd, want het werk gaat dag en nacht door.
Ik ben de CRM oneindig dankbaar voor deze benoeming. Het dichtersleven is zwaar en moedeloosheid ligt overal op de loer en dan is het belangrijk, zeker in deze tijden van ochtendgrauw en avondklok, dat er glorieuze momenten worden gecreëerd. Droefheid zit immers in kleine momenten, zo gaf mijn spellingscontrole voor gecreëerd als alternatief gecremeerd.
Houd goede moed, volk van Waterland! Hou vol, stedelingen van Monnickendam. De tijd is nu om iets nieuws te beginnen. Er is immers voor velen een Gouwzee van tijd stuk te slaan. Sla toe voordat de verveling toeslaat en de dijken van lusteloze lamlendigheid en lamentatie doorbreken. Grijp het leven bij de strot. Alleen zo kunt u zelf de stappen maken die nodig zijn. Wacht niet op de ander.
Ondertussen zal ik dan het te verwachten leed verzachten met troostende woorden, die tegenwoordig weer mogen rijmen, de moderne tijd is immers al lang voorbij:
De dichter staat open
de mensen lopen
naar Galgeriet
op mooie namen
vergeet ze niet
Je kunt nu nog namen inzenden voor de nieuwe straten en stegen op het Galgeriet. En een plein! Vergeet dat niet! Dring aan op mooie namen voor straten en stegen waar iedereen graag woont. Niets is erger in deze tijd dan een suf huisadres.
Er schijnt in Edam-Volendam ook een dichter des Waterlands te worden verkozen waar dichters uit de gemeente Waterland niet aan mee mogen doen. Dat kan natuurlijk niet. Laten ze rustig hun eigen dorpsdichter kiezen, of anders een eerlijke wedstrijd met gelijke monnicken, gelijke kappen.