2071: A Selfie Odyssey (2/4)

Frank Bond zit vast in het verre 2071 en ontdekt hoe ze in de toekomst kijken naar fenomenen uit het verleden.

In deel 1 van deze serie zit Frank Bond vast in het jaar 2071. Daar wacht hij op eten in wat ooit een supermarkt was. Om de tijd te doden besluit hij een Groene Amsterdammer te lezen die op tafel ligt. Hierin leest hij een artikel dat terugblikt op het internet van vroeger. Tot zijn schrik ontdekt Frank dat de Groene Amsterdammer een oud interview bevat met niemand minder dan hemzelf. Deel 2 start met dit interview.

Door Frank Bond

1.2 Niemand Is Zijn Gezicht?

INTERVIEWS VAN TOEN
14 oktober, 2040

NIEMAND IS ZIJN GEZICHT
Naomi Galrani spreekt Frank Bond over zijn ondervraging van selfies in de jaren ’20.

Rond mijn zesde werd de mobiele telefoon verboden op scholen in Europa en mocht je pas vanaf je 16e een datasubject worden. De selfie was in mijn jeugd dus al iets van vervlogen tijden. Het was iets waar mijn oudste zus nog wel over kon vertellen. Zij was verslaafd geweest aan haar telefoon, maakte vele selfies per dag en had veel moeite met de nieuwe wetgeving. Mijn ouders vertelden me dat er vrij nonchalant over selfies en telefoongebruik werd gedacht daarvoor. Waarom begon jij de selfie te ondervragen zoals je dat deed in je essay ‘Niemand Is Zijn Gezicht’?

Het was in de zomer van 2022 dat ik gefascineerd raakte door de selfie. Het viel mij op dat jongeren die ik goed kende, waaronder mijn zoons (stiefzoons, red.) veranderden wanneer ze zichzelf met de smartphone fotografeerden. Het leek alsof ze hyperbewust werden van zichzelf. Op hetzelfde moment waren ze voor mij duidelijk volstrekt niet zichzelf wanneer ze de selfies maakten.

Omdat ze zoveel selfies maakten per dag, begon ik het onderwerp actief te ondervragen in mijn omgeving. Ik had sterk het gevoel dat selfies slecht waren voor de geestelijke ontwikkeling van kinderen en jongeren.

Nam je zelf wel eens selfies?

Nee. Selfies hadden iets unheimisch voor mij. Het was opvallend dat, gechargeerd gezegd, oudere generaties geen selfies namen. Grofweg vanaf de millenial en ouder. Iedereen die nog “analoog” was opgegroeid, dat wil zeggen zonder mobiele telefoon en het internet, voelde dat er iets niet klopte.

Hoewel de jongeren die ik sprak vele selfies maakten iedere dag, kon geen van hen mij uitleggen waarom ze dit deden. Daarnaast gaven zij unaniem aan dat ze niet in staat zouden zijn een dag geen selfies te nemen. Dit zou een problematische keuze zijn die niet zou worden geaccepteerd of begrepen door vrienden. Deze antwoorden verontrustten me.

Hier meer op de site van enClave.