Het verhaal van een vader: Drank, Drugs, en mijn Dochter van Dertien

Het verhaal van een vader: Drank, Drugs, en mijn Dochter van Dertien
Het gebeurde ongeveer een jaar geleden. Mijn vrouw en ik liepen die vrijdag rond middernacht naar huis, na een verjaardags-koppie van mijn zuster. Het was een mooie avond, en we besloten via de dijk te gaan; de haven lag er prachtig bij en op de terrasjes zag het er gezellig uit. Onze oudste dochter van 18 was thuis met haar vriend, een filmpie kijken. Onze jongste dochter van 13 was met haar vriendin aan het oppassen; de tante van die vriendin kenden wij wel, de meiden pasten daar wel vaker op, en ditmaal bleven zij er ook slapen.

In de Zeestraat zag ik voor een bar een bekende fiets staan. “dat lijkt wel Marietje der fiets”, zei ik tegen mijn vrouw. “Bij wie ging Marietje nou oppassen??”. “Dat kan niet” zei mijn vrouw terwijl ze naar de fiets staarde. “Marietje en Annie zijn oppassen bij Annie der tante Gre en ome Jaap, die hadden een avondje bij de overburen”. We inspecteerden de fiets. “Ze heeft haar pon mee en een toilettas” stamelde mijn vrouw. “en ik kreeg net nog een berichtje van haar, dat ze naar bed gingen”.

We stonden elkaar onthutst aan te kijken. Maar de fiets stond er ook. “Jij moet erin”, besloot mijn vrouw grimmig. : misschien is ie wel gepikt, die fiets……Dat zou kunnen. Met gemengde gevoelens ging ik de bar binnen, hopende dat er een fietsendief zat, of misschien iemand die de fiets geleend had…..??? Eenmaal binnen keek ik rond. En daar zat ze. Mijn blakende dochter van dertien, met glanzende ogen en een glanzend glas in haar hand. Toen ik op haar afliep zagen haar vriendinnen mij het eerst: “oe… je vader”. Marietje stond onmiddellijk op en liep met me mee naar buiten. Ik vergeet nooit meer de blik in de ogen van mijn vrouw. Zwijgend liepen we met z’n drieën plus fiets naar huis.

Marietje was behoorlijk aangeschoten, ze deed haar best om dat te verbergen. Mijn vrouw wilde weten met wie ze daar gezeten had, en toen Marietje haar fiets in de schuur zette, spraken wij af dat we niet nu, maar morgen zouden praten met haar. Ze ging meteen door naar boven, onze dochter van dertien, mijn vrouw ging nog even met haar mee naar de slaapkamer en daarna zaten we verslagen samen beneden op de bank. Ik voelde me leeg, ontdaan, boos. Mijn vrouw huilde, en zei dat ze zich zo bedrogen voelde….en dat we die andere ouders moesten bellen. Hun dochters waren ook dertien. We belden. Ondertussen waren twee van Marietje’s vriendinnen snel naar huis gegaan, in de hoop ongemerkt naar bed te kunnen. Hun ouders schrokken zich rot maar waren blij met ons telefoontje. De ouders van een derde vriendin konden we niet bereiken; zij bleken achteraf op weg te zijn naar het ziekenhuis, waar hun dochter op de eerste hulp was aanbeland. Deze dertienjarige vriendin was geflipt na een “pilletje”.

De dagen die volgden na dit voorval waren moeilijk. Als ouders weet je niet goed hoe je zoiets het beste kunt aanpakken. Boos worden betekent vaak dat er dan niet gepraat kan worden. Maar boos ben je natuurlijk wel. Boos waren we ook op de bareigenaar, die aan kinderen van 13 alcohol schenkt. En hoe kwamen ze aan die pilletjes?? Ook boos omdat er dus nog steeds niet gecontroleerd wordt in de kroegen. Ook vonden we, dat we zelf meer hadden moeten controleren. Mijn vrouw zei dat ze nooit gedacht had dat onze Marietje zò kon liegen. “Ze is pas dertien, dan verwacht je dit toch niet???”

Marietje weet nu dat haar vader en moeder haar blijven controleren. “Desnoods gaat je vader ieder weekend alle barren langs”, beloofde mijn vrouw kordaat. “En je moeder alle oppas-adressen”. De controle helpt Marietje. Misschien omdat zij zo een geldig excuus heeft en niet “afgaat” tegenover vrienden en vriendinnen? “Ik mag dat niet. Mijn vader haalt mij persoonlijk uit de bar”.

Natuurlijk hebben wij met Marietje over allerlei dingen gesproken. Ze begrijpt dat dit niet kan. Ze vindt het ook vreselijk dat ze dit gedaan heeft, “maar het liep gewoon zo…” Er zijn altijd wel vriendinnen die veel meer mogen. Maar Marietje mag een aantal dingen eenvoudig niet. We zijn nu een jaar verder en we denken dat het goed gaat. Maar we blijven alert, en we blijven in gesprek. Want die van ons, die deed het ook!!!!

Als u wilt praten met andere ouders van pubers, kunt u contact opnemen met de preventie-ouders. Tel. 367887-of 0613163186. Wilt u praten met ouders van druggebruikers, kunt u 0638379733 bellen. Ook drugstest zijn bij ons tege kostprijs verkrigbaar. Woensdag 4 juni is er weer een bijeenkomst, u bent van harte welkom.