Gevraagd worden door de KNRM is een eer
Zoals bij veel KNRM'ers heeft ook bij de familie Van Altena de ene generatie de andere geïnspireerd om zich in te zetten voor het reddingwerk. Alleen was in dit geval niet de vader er als eerste bij, maar de zoon. Plaatsvervangend schipper Pouwel en secretaris van de Plaatselijke Commissie Marten vertellen wat hen motiveert.
Als kind woonde Pouwel van Altena (26) vlak achter de haven op Marken. Hij zag de reddingboten uitvaren en hoorde de verhalen van de bemanning. Bovendien was zijn moeder Redder aan de walalk las De Reddingboot zes keer van voor naar achter, zegt Pouwel. Niet zo gek dus dat hij zich aanmeldde om opstapper te worden zodra het maar kon. Na een jaar lang mee te zijn gegaan met oefeningen was hij volwaardig opstapper die meeging met acties.
Inmiddels is hij plaatsvervangend schipper. Voor veel van de cursussen die je daarvoor moet volgen, kreeg hij dispensatie, want Pouwel doorliep de zeevaartschool in IJmuiden en is stuurman op een baggerschip. Vaak is hij in Zuid-Arnerika aan het werk in een ritme van zes weken op, zes weken af. Als hij op Marken is, staat de pieper altijd aan.
Perfecte samenwerking
'Wat me in het reddingwerk aantrekt is, niet alleen dat je mensen in nood helpt, maar ook de spanning en de actie die je wachten als de pieper gaat', zegt Pouwel, die nooit zal vergeten dat hij een keer een man moest redden die door een bizar ongeval zijn arm verloren had. 'De arm werd nooit meer gevonden. Bovendien belde de chirurg dat het sowieso geen zin meer had om hem aan te zetten. Wat je toen wel zag, is hoe goed we op elkaar ingespeeld gij, leder kende zijn taak en in no time was alles klaar om het ambulancepersoneel te ontvangen'
Spil van de PC
Mede geïnspireerd door zijn zoon werd vader Marten (65) in 2003 Redder aan de wal, een halfjaar nadat Pouwel opstapper was geworden. 'De Plaatselijke Commissie had een secretaris nodig en ik vond het een hele eer om gevraagd te worden; zegt hij. 'De roeping van de KNRM spreekt me zeer aan. Ze staan bij nacht en ontij klaar om mensen in nood te helpen. Dat was destijds ook de reden voor mij om bij de politie te gaan' Marten was voor zijn pensionering onder meer hoofdinspecteur bij de Amsterdamse politie.
De hoofdtaak van de Plaatselijke Commissie is het operationeel houden van het station, vertelt Marten. 'We zorgen ervoor dat er voldoende bemanning is, dat ze getraind en gemotiveerd zijn, en dat het materieel onderhouden wordt. Als secretaris ben je de spil van het reddingstation, die de contacten met het hoofdkantoor onderhoudt. Zo was er vanmiddag bezoek van de inspecteur technische zaken en de milieu-inspecteur uit IJmuiden. Er zijn bij ons op milieugebied een paar dingetjes voor verbetering vatbaar en dat pak ik dan op'
Ontspannen
Marten zegt dat hij de professionaliteit van de KNRM pas goed heeft leren waarderen sinds hij er zelf werkt hij las er wel over in De Reddingboot, maar pas sinds ik er zelf bij ben, zie ik hoe professioneel en gemotiveerd iedereen is' Behalve zijn werk voor de KNRM, waar Maarten 2 a 3 dagen per week insteekt, is hij nog bij diverse andere verenigingen op Marken betrokken, zoals vrijwel alle Markers. Maar het wordt hem allemaal absoluut niet te veel. Mensen zeggen dat ik er heel ontspannen uitzie, vooral sinds mijn pensioen'.